Μαζί με το άγχος και τις πιέσεις της σύγχρονης ζωής, αυξάνεται και η ζήτηση για τα λεγόμενα δωμάτια θυμού στο Ηνωμένο Βασίλειο, τα οποία επιτρέπουν στους επισκέπτες να εκτονώνονται σπάζοντας ό,τι βρίσκουν μπροστά τους σε ένα ελεγχόμενο και ασφαλές περιβάλλον.
Μία τάση που ξεκίνησε από την Ιαπωνία στα τέλη της δεκαετίας του 2000, έχει πλέον εδραιωθεί και εδώ.
Η διαδικασία είναι απλή: οι πελάτες φορούν προστατευτικό εξοπλισμό (κράνη, γάντια, φόρμες), επιλέγουν το «όπλο» της αρεσκείας τους, συνήθως ρόπαλα του μπέιζμπολ, σφυριά ή λοστούς, και μπαίνουν σε έναν ειδικά διαμορφωμένο χώρο γεμάτο με αντικείμενα προς καταστροφή.
Το κόστος για μια τυπική συνεδρία 30 λεπτών κυμαίνεται συνήθως μεταξύ 35 και 70 λιρών (40 – 80 ευρώ). Ωστόσο, για μεγαλύτερα πακέτα που περιλαμβάνουν ηλεκτρονικές συσκευές (εκτυπωτές, τηλεοράσεις) και μεγαλύτερη διάρκεια, το κόστος μπορεί να αγγίξει ή και να ξεπεράσει τις 200 λίρες (230 ευρώ).
Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι ορισμένοι επαγγελματίες υγείας έχουν αρχίσει να «συνταγογραφούν» αυτή τη μορφή εκτόνωσης. Η Αμέλια Σμιούινγκ, ιδιοκτήτρια ενός τέτοιου χώρου, δήλωσε στο ITV ότι δέχονται παραπομπές από γενικούς ιατρούς, ψυχιάτρους και φιλανθρωπικές οργανώσεις, που βλέπουν τα δωμάτια αυτά ως έναν ασφαλή και ελεγχόμενο τρόπο για την απελευθέρωση σύνθετων συναισθημάτων.
Παρόλα αυτά, η επιστημονική κοινότητα παραμένει διχασμένη ως προς την αποτελεσματικότητα τέτοιων μεθόδων. Πολλοί ειδικοί εμφανίζονται σκεπτικοί, υποστηρίζοντας ότι η βίαιη εκτόνωση μπορεί να φέρει τα αντίθετα αποτελέσματα.
Όπως τονίζουν, τα δωμάτια θυμού είναι μια μορφή διασκέδασης και προσωρινής αποσυμπίεσης, αλλά δεν μπορούν να υποκαταστήσουν τη θεραπευτική διαδικασία για τη διαχείριση των αιτιών του στρες.
«Επειδή δίνει μια καλή αίσθηση, οι άνθρωποι υποθέτουν ότι τους κάνει και καλό», εξήγησε στον Guardian ο Ράιαν Μάρτιν, καθηγητής ψυχολογίας και συγγραφέας βιβλίων για τον θυμό. Τα στοιχεία, ωστόσο, δείχνουν ότι όσοι βασίζονται σε βίαια ξεσπάσματα τείνουν να παραμένουν θυμωμένοι για περισσότερο καιρό και είναι πιθανότερο να αντιδράσουν επιθετικά στο μέλλον.
Στο ίδιο μήκος κύματος, η Σόφι Κιερβικ από το Νορβηγικό Κέντρο Μελετών για τη Βία και το Τραυματικό Στρες, τονίζει πως υπάρχουν πιο παραγωγικοί τρόποι διαχείρισης: «Ο διαλογισμός, η ενσυνειδητότητα και οι δραστηριότητες μυϊκής χαλάρωσης είναι πολύ πιο αποτελεσματικές μέθοδοι για την αντιμετώπιση του θυμού».
Μια παράλληλη τάση που κερδίζει έδαφος είναι η «φωνητική εκτόνωση» η οποία λαμβάνει χώρα σε κλειστά δωμάτια όπου η μουσική παίζει στη διαπασών για να καλύψει τις κραυγές των πελατών.
Την ίδια ώρα έχουν κάνει την εμφάνισή τους και οργανωμένες ομάδες, τα λεγόμενα «Scream Clubs». Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν οι συγκεντρώσεις σε πάρκα του Λονδίνου, όπως στο Χάμστεντ Χιθ, όπου εκατοντάδες νέοι μαζεύονται κατόπιν ιντερνετικών καλεσμάτων για να ουρλιάξουν ομαδικά.
