Ο Νάιτζελ Φάρατζ παρουσίασε ένα σχέδιο για τη μεταναστευτική πολιτική της Βρετανίας, εξαπολύοντας δριμεία κριτική κατά των κυβερνήσεων των Συντηρητικών και των Εργατικών και κάνοντας λόγο για «προδοσία» των ψηφοφόρων.
Σε άρθρο του στην Daily Mail, ο Φάρατζ δεσμεύεται ότι μια κυβέρνηση του κόμματός του θα θέσει ως απόλυτη προτεραιότητα τους Βρετανούς πολίτες, προτείνοντας την πλήρη ανατροπή του ισχύοντος συστήματος.
Στο επίκεντρο της κριτικής του βρίσκεται η κυβέρνηση του Μπόρις Τζόνσον, την οποία κατηγορεί ότι, παρά την υπόσχεση για έλεγχο των συνόρων μετά το Brexit, άνοιξε τις πόρτες σε 3,8 εκατομμύρια μετανάστες από αναπτυσσόμενες χώρες μεταξύ Ιανουαρίου 2021 και Ιουνίου 2024. Ο Φάρατζ χαρακτηρίζει αυτό το φαινόμενο ως «το κύμα του Μπόρις» (Boriswave) και δηλώνει αποφασισμένος να το αναστρέψει.
Η πιο δραστική πρόταση του Reform UK είναι η κατάργηση της Άδειας Παραμονής Αορίστου Χρόνου (Indefinite Leave to Remain – ILR), η οποία χορηγεί σε μετανάστες το δικαίωμα να ζουν, να εργάζονται και να σπουδάζουν μόνιμα στο Ηνωμένο Βασίλειο, με πλήρη πρόσβαση στο σύστημα υγείας και πρόνοιας.
Σύμφωνα με τον Φάρατζ, το καθεστώς αυτό απειλεί να χρεοκοπήσει το «διογκωμένο κράτος πρόνοιας» της χώρας.
Το σχέδιο δεν περιορίζεται μόνο στην παύση χορήγησης νέων αδειών, αλλά προβλέπει και την ανάκληση όσων έχουν ήδη εκδοθεί. Ο Φάρατζ υποστηρίζει ότι η ανάγκη για άμεση δράση είναι επιτακτική, καθώς από τον Ιανουάριο του 2026, τα 3,8 εκατομμύρια μεταναστών που έφτασαν πρόσφατα θα αρχίσουν να αποκτούν το δικαίωμα για μόνιμη παραμονή.
Ένα ακόμα βασικό σημείο της πρότασης του Φάρατζ είναι ο πλήρης αποκλεισμός των αλλοδαπών από το σύστημα κοινωνικής πρόνοιας. «Υπό το Reform, η πρόνοια θα είναι μόνο για τους πολίτες του Ηνωμένου Βασιλείου», γράφει χαρακτηριστικά, τονίζοντας ότι κανένας αλλοδαπός δεν θα δικαιούται κανενός είδους επίδομα. Ισχυρίζεται ότι αυτή η αλλαγή θα εξοικονομήσει για τους Βρετανούς φορολογούμενους τουλάχιστον 234 δισεκατομμύρια λίρες κατά τη διάρκεια της ζωής αυτών των μεταναστών, ποσό που, όπως αναφέρει, είναι τετραπλάσιο από τον αμυντικό προϋπολογισμό της χώρας.
Σύμφωνα με τον Φάρατζ, πολλοί από όσους δικαιούνται μόνιμη παραμονή δεν εργάζονται και δεν θα εργαστούν ποτέ, αποτελώντας βάρος για το κράτος. Αναφέρει επίσης ότι πέρυσι δαπανήθηκαν 9 δισεκατομμύρια λίρες σε επιδόματα πρόνοιας για αλλοδαπούς, οι οποίοι αποτελούν έναν στους έξι δικαιούχους του Universal Credit.
Μετά την κατάργηση της μόνιμης παραμονής, οι αλλοδαποί που επιθυμούν να εργαστούν στη χώρα θα πρέπει να υποβάλουν αίτηση για μια νέα, αυστηρή πενταετή βίζα που θα είναι ανανεώσιμη. Οι κάτοχοι αυτής της βίζας δεν θα έχουν δικαίωμα σε επιδόματα ή στο σύστημα υγείας χωρίς ιδιωτική ασφάλιση, ούτε θα μπορούν να φέρουν εξαρτώμενα μέλη, εκτός εάν έχουν πολύ υψηλά εισοδήματα.
Παράλληλα, το Reform UK προτείνει την αυστηροποίηση των προϋποθέσεων για την απόκτηση της βρετανικής ιθαγένειας. Η απαιτούμενη περίοδος παραμονής στη χώρα προτείνει να αυξηθεί από πέντε σε επτά χρόνια, με στόχο η ιθαγένεια να απονέμεται ως επιβράβευση για τη μακροχρόνια δέσμευση στη χώρα.
Τέλος, ο Φάρατζ δεσμεύεται για την αποχώρηση της Βρετανίας από την Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου και την κατάργηση του σχετικού νόμου (Human Rights Act), κινήσεις που, κατά τον ίδιο, θα κλείσουν τα νομικά «παράθυρα» που εκμεταλλεύονται δικαστές και δικηγόροι.
