Στις 4 Οκτωβρίου 1936, οι δρόμοι του ανατολικού Λονδίνου μετατράπηκαν σε πεδίο μάχης. Δεν ήταν ένας πόλεμος στρατών, αλλά μια σύγκρουση ιδεολογιών που έμεινε στην ιστορία ως η «Μάχη της Cable Street». Από τη μία πλευρά, χιλιάδες διαδηλωτές κατά του φασισμού και από την άλλη, οι μελανoχίτωνες της Βρετανικής Ένωσης Φασιστών (BUF) και η Μητροπολιτική Αστυνομία η οποία είχε σταλεί να περιφρουρήσει μία πορεία τους.
Μέρες πριν, είχε γίνει γνωστό ότι η BUF σκόπευε να διοργανώσει μία πορεία στην καρδιά του East End, μιας περιοχής που τότε είχε μεγάλο εβραϊκό πληθυσμό. Ο Oswald Mosley, που είχε ενοποιήσει τις φασιστικές συμμορίες της Βρετανίας σε ένα «νόμιμο» κόμμα με τη στήριξη του Μουσολίνι, σχεδίαζε να στείλει χιλιάδες διαδηλωτές ντυμένους με τη στολή της οργάνωσής του στις εργατικές συνοικίες του ανατολικού Λονδίνου.
Ο στόχος ήταν σαφής: επίδειξη δύναμης και εκφοβισμός.
Η τοπική κοινωνία αντέδρασε άμεσα. Περίπου 100.000 κάτοικοι υπέγραψαν αίτημα προς τον Υπουργό Εσωτερικών, Τζον Σάιμον, ζητώντας την απαγόρευση της πορείας. Η απάντησή του ήταν αρνητική.
Ο ίδιος ωστόσο αρνήθηκε και έστειλε ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις σε μια προσπάθεια να εμποδίσει τους αντιφασίστες διαδηλωτές να διαταράξουν την πορεία.
Οι αντιφασιστικές ομάδες δημιούργησαν οδοφράγματα σε μια προσπάθεια να αποτρέψουν την πραγματοποίηση της πορείας. Οι περισσότερες συγκρούσεις έλαβαν χώρα γύρω από το πολυκατάστημα Gardiner στο Whitechapel.
Οι αριθμοί ήταν συντριπτικοί: περίπου 20.000 αντιφασίστες διαδηλωτές στάθηκαν απέναντι σε 6.000-7.000 αστυνομικούς, οι οποίοι προσπαθούσαν να ανοίξουν δρόμο για τους 2.000-3.000 φασίστες του Mosley.
Η σύγκρουση ήταν σφοδρή. Οι διαδηλωτές αντιστάθηκαν με ό,τι έβρισκαν: ξύλα, πόδια από καρέκλες και αυτοσχέδια όπλα. Από τα παράθυρα των σπιτιών, γυναίκες πετούσαν σκουπίδια και σάπια λαχανικά κατά των αστυνομικών δυνάμεων.
Μπροστά στην αδιάλλακτη αντίσταση, και μετά από ώρες συγκρούσεων, ο Mosley αναγκάστηκε να υποχωρήσει και να διακόψει την πορεία. Οι οπαδοί του διασκορπίστηκαν προς το Χάιντ Παρκ, ενώ οι κάτοικοι πανηγύριζαν.
Oι αντιφασίστες συνέχισαν να συγκρούονται με την αστυνομία. Περίπου 150 διαδηλωτές συνελήφθησαν, αν και ορισμένοι εξ αυτών διέφυγαν στη συνέχεια με τη βοήθεια άλλων διαδηλωτών. Συνολικά τραυματίστηκαν 175 άτομα, συμπεριλαμβανομένων αστυνομικών, γυναικών και παιδιών.
Πολλοί από τους συλληφθέντες διαδηλωτές ανέφεραν σκληρή μεταχείριση στα χέρια της αστυνομίας.
Ο Μουσολίνι, απογοητευμένος από τις εξελίξεις, απέσυρε την οικονομική του υποστήριξη προς τη Βρετανική Ένωση Φασιστών. Πάντως, μόλις δύο μέρες μετά τα γεγονότα στην Cable Street, ο Oswald Mosley παντρεύτηκε στη Γερμανία, στο σπίτι του Γκέμπελς, με καλεσμένο τον Χίτλερ.
Ο Mosley και άλλοι ηγέτες του BUF φυλακίστηκαν το Μάιο του 1940 και το BUF απαγορεύτηκε. Απελευθερώθηκε το 1943 και μετακόμισε στο εξωτερικό το 1951. Πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της υπόλοιπης ζωής του στο Παρίσι. Έθεσε υποψηφιότητα για βουλευτής στην έδρα του North Kensington το 1959 και ξανά το 1966 για το Shoreditch & Finsbury αλλά και στις δύο περιπτώσιες έλαβε πολύ μικρή υποστήριξη.
Το 2005, ιστορικοί από το περιοδικό BBC History επέλεξαν τον Mosley ως τον «χειρότερο» Βρετανό του εικοστού αιώνα.
