Μια εξαιρετικά επιθετική πολιτική που βάζει στο στόχαστρο τους ξένους υπηκόους που διαμένουν σε κοινωνικές κατοικίες ανακοίνωσε ο Νάιτζελ Φάρατζ.
Εάν το Reform UK κερδίσει στις επόμενες εκλογές, τότε οι αλλοδαποί που επωφελούνται από το σύστημα κοινωνικής στέγασης στο Ηνωμένο Βασίλειο θα έχουν περιθώριο μόλις τριών μηνών για να μετακομίσουν.
Όσοι δεν τα καταφέρουν, θα χάνουν το δικαίωμα παραμονής τους στη χώρα και θα βρίσκονται αντιμέτωποι με το ενδεχόμενο άμεσης απέλασης.
Ο Φάρατζ θα παρουσιάσει το σχέδιό του μέσω ενός εκτενούς κειμένου 5.000 λέξεων που θα δημοσιευθεί στην πλατφόρμα Substack το βράδυ της Κυριακής.
Στόχος της νέας πολιτικής είναι, όπως υποστηρίζει, να δοθεί απόλυτη προτεραιότητα σε βετεράνους, ντόπιους με μακροχρόνια παρουσία στις περιοχές τους, επιζήσαντες ενδοοικογενειακής βίας και νέους που προέρχονται από ιδρύματα παιδικής προστασίας.
Όσο για τους πολίτες με διπλή υπηκοότητα, βρετανική και άλλη, αν και δεν θα διώχνονται αυτόματα από τα σπίτια τους, αναμένεται να δουν τα επιδόματά τους, συμπεριλαμβανομένου του επιδόματος στέγασης, να μειώνονται αισθητά.
Η ανακοίνωση αυτή κάθε άλλο παρά τυχαία είναι. Έρχεται λίγες μέρες πριν από τις κρίσιμες επαναληπτικές εκλογές της Πέμπτης στο Μέικερφιλντ, σε μια περίοδο που το Reform βλέπει τα ποσοστά του να πιέζονται προς τα δεξιά από το νεοσύστατο κόμμα «Restore Britain» του Ρούπερτ Λόου.
Στο κείμενό του, ο Νάιτζελ Φάρατζ υποστηρίζει ότι οι ισχύοντες κανόνες έχουν οδηγήσει στην αναδιανομή των σπιτιών εις βάρος «του λευκού βρετανικού πληθυσμού που αρχικά κατοικούσε σε αυτές τις περιοχές», καταστρέφοντας παράλληλα τον κοινωνικό ιστό των τοπικών κοινοτήτων.
Για να στηρίξει τη ρητορική του, ανέφερε ότι το ένα τρίτο των ενοικιαστών κοινωνικών κατοικιών στο Λονδίνο έχει γεννηθεί εκτός του Ηνωμένου Βασιλείου και της Ιρλανδίας.
Σύμφωνα με έκθεση του Παρατηρητηρίου Μετανάστευσης (Migration Observatory) για το 2024, 1 στις 10 νέες μισθώσεις κοινωνικών κατοικιών για το οικονομικό έτος 2022-23 αφορούσε άτομα χωρίς βρετανική υπηκοότητα.
Αντίστοιχα, τα στοιχεία της απογραφής έδειξαν ότι το 2021 το 7% των ενοικιαστών κοινωνικών κατοικιών διέθετε ξένο διαβατήριο, έναντι 5% το 2011.
Το ζήτημα των απελάσεων έχει προκαλέσει τριγμούς και στο εσωτερικό του Reform. Μόλις τον περασμένο μήνα, ο εκπρόσωπος του κόμματος για θέματα Οικονομίας, Ρόμπερτ Τζένρικ, δήλωσε στο δίκτυο Sky News ότι οι ξένοι υπήκοοι δεν θα αντιμετωπίσουν απέλαση «αποκλειστικά και μόνο» επειδή μένουν σε κρατικά σπίτια.
Στη συνέχεια ένα άλλο πρωτοκλασάτο στέλεχος του κόμματος, ο Ζία Γιουσούφ, ξεκαθάρισε ότι αυτή «δεν είναι η πολιτική του κόμματος», τονίζοντας πως όποιος ξένος ζει με έξοδα των φορολογουμένων αποτυγχάνει αυτομάτως στο οικονομικό τεστ και θα απελαύνεται.
Το ευρύτερο σχέδιο του Reform, υπό την ονομασία «Επιχείρηση Αποκατάστασης της Δικαιοσύνης», φιλοδοξεί να απελάσει περίπου 600.000 μετανάστες μέσα σε πέντε χρόνια, να καταργήσει το δικαίωμα μόνιμης εγκατάστασης μετά από πενταετή παραμονή (αναγκάζοντας τους πολίτες εκτός ΕΕ να κάνουν ξανά αίτηση για βίζα) και να ανακαλέσει το άσυλο σε έως και 400.000 πρόσφυγες που μπήκαν παράνομα στη χώρα.
Αξίζει να σημειωθεί ότι το κόμμα έχει διευκρινίσει πως δεν θα απελάσει παιδιά μεταναστών που γεννήθηκαν στη Βρετανία, ωστόσο τηρεί σιγή ιχθύος για το τι θα απογίνουν οι γονείς τους.
Η κυβέρνηση δεν άφησε ασχολίαστες τις προτάσεις. Πηγή προσκείμενη στον υπουργό Στέγασης, Στιβ Ριντ, εξαπέλυσε σφοδρή επίθεση: «Ο Φάρατζ ξέρει ότι δεν υπάρχει τρόπος να συμβεί κάτι τέτοιο χωρίς να δημιουργηθεί μια αστυνομία απελάσεων στα πρότυπα του Τραμπ —κάτι που προφανώς θα δοκιμάσει στο Μάντσεστερ αν κερδίσει τη δημαρχία. Αν νομίζει ότι οι Βρετανοί ζηλεύουν την αμερικανική πολιτική ή ότι μπορεί να τάζει τεράστια ποσά χωρίς χρηματοδότηση, κάνει τεράστιο λάθος».
Παράλληλα, εκπρόσωπος της κυβέρνησης ξεκαθάρισε ότι παράτυποι μετανάστες, αιτούντες άσυλο και κάτοχοι φοιτητικής ή εργασιακής βίζας δεν δικαιούνται ούτως ή άλλως κοινωνική στέγαση.
«Σχεδόν 9 στα 10 σπίτια πηγαίνουν σε Βρετανούς πολίτες, ενώ οι περισσότεροι δήμοι έχουν αυστηρούς κανόνες τοπικότητας. Αυτό σημαίνει ότι για να κάνει κάποιος αίτηση, πρέπει να έχει δεσμούς με την περιοχή, όπως για παράδειγμα να εργάζεται ως νοσηλευτής σε τοπικό νοσοκομείο ή στην κοινωνική μέριμνα», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Όλα αυτά συμβαίνουν με το βλέμμα στραμμένο στην κάλπη του Μέικερφιλντ. Νέα δημοσκόπηση των More in Common και UCL Policy Lab (σε 515 ενήλικες το Σάββατο) δείχνει τον Άντι Μπέρναμ των Εργατικών να προηγείται με 45%, τον υποψήφιο του Reform, Ρόμπερτ Κένιον, να ακολουθεί από κοντά με 40% και τη Ρεμπέκα Σέπαρντ του Restore στο 8%.
Αναλυτές εκτιμούν ότι το κόμμα Restore του Ρούπερτ Λόου θα μπορούσε να «κλέψει» έως και το 1/5 των ψηφοφόρων του Reform, πιέζοντάς το στα δεξιά με ατζέντα μαζικών απελάσεων.
Πάντως, ο αναπληρωτής ηγέτης του Reform, Ρίτσαρντ Τάις, δήλωσε την περασμένη εβδομάδα ότι το κόμμα του «δεν φοβάται», τονίζοντας ότι «οι μόνες δημοσκοπήσεις που έχουν πραγματική σημασία είναι αυτές της κάλπης».
Ολόκληρο το κείμενο του Νάιτζελ Φάρατζ για τις κοινωνικές κατοικίες θα δημοσιευθεί το βράδυ της Κυριακής.
