Σε πολιτικό κλοιό βρίσκεται ο πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου, Κιρ Στάρμερ, καθώς σύμφωνα με δημοσιεύματα αντιμετωπίζει σχέδιο ανατροπής από βουλευτές του κόμματός του. Η σταγόνα που φαίνεται να ξεχείλισε το ποτήρι της δυσφορίας είναι η πρόσφατη αποπομπή του Πίτερ Μάντελσον από τη θέση του πρέσβη στις ΗΠΑ, εξαιτίας της σχέσης του με τον καταδικασμένο για παιδεραστία, Τζέφρι Επστάιν.
Την περασμένη εβδομάδα, ο Μάντελσον απομακρύνθηκε από τον ρόλο του ως επικεφαλής διπλωμάτης του Ηνωμένου Βασιλείου στις Ηνωμένες Πολιτείες, μετά την αποκάλυψη νέων στοιχείων για τους δεσμούς του με τον εκλιπόντα χρηματιστή. Η υπόθεση αυτή έρχεται να προστεθεί σε μία σειρά από λανθασμένους χειρισμούς και πολιτικά ατοπήματα που χρεώνονται στον Στάρμερ, πυροδοτώντας έντονη αμφισβήτηση στο πρόσωπό του από το εσωτερικό του Εργατικού Κόμματος.
Την Κυριακή, ο υπουργός επιχειρήσεων, Πίτερ Κάιλ, υπερασπίστηκε τον πρωθυπουργό, δηλώνοντας ότι ο διορισμός του Μάντελσον «άξιζε το ρίσκο» λόγω των «εξαιρετικών, μοναδικών ταλέντων» του, αρνούμενος όμως να σχολιάσει αν ο Μάντελσον παραπλάνησε το πρωθυπουργικό γραφείο.
Ωστόσο, πολλοί βουλευτές των Εργατικών δεν φαίνεται να συμμερίζονται την αφοσίωση του Κάιλ. Όπως αναφέρει η εφημερίδα «The Guardian», το σήριαλ Μάντελσον αποτελεί το πιο πρόσφατο σε μια μακρά σειρά λαθών που βαραίνουν τον πρωθυπουργό. Μεταξύ αυτών συγκαταλέγονται η προσπάθεια περικοπής των χειμερινών επιδομάτων θέρμανσης και η επακόλουθη κυβίστηση, η διαμάχη για τα δώρα που έλαβε από τον χρηματοδότη των Εργατικών, Λόρδο Άλι, και η καταστροφική προσπάθεια περικοπής των επιδομάτων πρόνοιας, ιδίως για τα άτομα με αναπηρία.
Η αποπομπή του Μάντελσον, λίγο μετά την παραίτηση της Άντζελα Ρέινερ από την κυβέρνηση για τις φορολογικές της υποθέσεις, έχει επιδεινώσει δραματικά το κλίμα μεταξύ των βουλευτών του κόμματος.
Το Σαββατοκύριακο, το όνομα του δημάρχου του Μάντσεστερ, Άντι Μπέρναμ, ακουγόταν έντονα ως ο επικρατέστερος αντικαταστάτης του Στάρμερ, με πολλούς να προτείνουν ότι θα μπορούσε να εισέλθει στο κοινοβούλιο μέσω μιας αναπληρωματικής εκλογής.
Η κριτική πλέον δεν εστιάζεται μόνο στον Στάρμερ, αλλά και στον προσωπάρχη του, Μόργκαν ΜακΣουίνι. Ο βουλευτής Κλάιβ Λιούις δήλωσε στο BBC την περασμένη εβδομάδα ότι ο πρωθυπουργός δεν φαίνεται «αντάξιος των περιστάσεων», ενώ ο Μπάρι Γκάρντινερ μίλησε για μια «τοξική» δυσαρέσκεια που καλλιεργείται μεταξύ των βουλευτών του κόμματος.
Η Λούσι Πάουελ, η οποία αποπέμφθηκε από τη θέση της επικεφαλής της Βουλής κατά τον πρόσφατο ανασχηματισμό του Στάρμερ και είναι τώρα υποψήφια για τη θέση της Ρέινερ ως αναπληρώτρια αρχηγός του Εργατικού κόμματος, ζήτησε αλλαγή κουλτούρας. «Έχουμε ένα είδος ομαδικής σκέψης στην κορυφή, μια κουλτούρα που δεν είναι δεκτική στην αμφισβήτηση, δεν είναι δεκτική σε διαφορετικές απόψεις», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Σύμφωνα με τον Guardian, οι βουλευτές αναρωτιούνται πλέον ανοιχτά εάν ο Στάρμερ είναι ικανός να βρει λύσεις στα προβλήματα της χώρας, με πολλούς να καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι δεν είναι. Η εφημερίδα υποστηρίζει ότι η εσωκομματική γκρίνια είναι κάτι περισσότερο από απλές φήμες και ότι τα σχέδια για την εκδίωξη του Στάρμερ από την πρωθυπουργία είναι ήδη σε εφαρμογή.
«Η συζήτηση έχει προχωρήσει από το “αν”. Τώρα αφορά το “ποιος” και το “πώς”», δήλωσε στον Guardian ένας βουλευτής που φέρεται να εμπλέκεται στις σχετικές ζυμώσεις.
Πολλοί θεωρούν ότι το γεγονός πως το κόμμα Reform UK του Νάιτζελ Φάρατζ κατάφερε να διαμορφώσει την ατζέντα κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, ενώ η κυβέρνηση παρέμενε σιωπηλή, κατέδειξε την ανάγκη για αλλαγή. «Πριν από αυτό, υπήρχαν αρκετοί που έλεγαν ότι πρέπει να το κάνουμε να λειτουργήσει. Επιστρέψαμε μετά το καλοκαίρι και η διάθεση είχε σκληρύνει σημαντικά», ανέφερε ένας βουλευτής. Η απογοήτευση είναι έκδηλη, με πολλούς να μεταφέρουν την αρνητική εικόνα που εισπράττουν από τις εκλογικές τους περιφέρειες.
Οι εκλογές του επόμενου Μαΐου σε Σκωτία, Ουαλία και σε τοπικές αρχές στην Αγγλία, θα μπορούσαν να αποτελέσουν μια επικίνδυνη στιγμή για τον Στάρμερ, αλλά πολλοί πιστεύουν ότι δεν θα επιβιώσει πολιτικά μέχρι τότε. Ένας υπουργός της εποχής του Τόνι Μπλερ εξέφρασε την αμφιβολία του αν ο Στάρμερ θα αντέξει μέχρι τον Μάιο, καθώς «το κλίμα είναι τραγικό».
Σε αντίθεση με τους Συντηρητικούς, οι Εργατικοί δεν διαθέτουν έναν επίσημο μηχανισμό για την απομάκρυνση του αρχηγού τους ή την πρόκληση ψήφου εμπιστοσύνης. Παρόλα αυτά, η πίεση αυξάνεται και, παρότι πολλοί αισθάνονται ότι ο Στάρμερ πρέπει να φύγει, δεν υπάρχει ακόμη ένας «τέλειος υποψήφιος» στο σημερινό υπουργικό συμβούλιο που θα μπορούσε να τον αντικαταστήσει, ειδικά με την Ρέινερ πλέον εκτός κυβέρνησης.
