Ανοιχτό το ενδεχόμενο για μελλοντικές φορολογικές αυξήσεις άφησε η Βρετανίδα Υπουργός Οικονομικών, Ρέιτσελ Ριβς, αν και έσπευσε να διευκρινίσει ότι τέτοιες κινήσεις κρίνονται πλέον «λιγότερο αναγκαίες» στον απόηχο του πρόσφατου προϋπολογισμού.
Σε συνέντευξή της στην εφημερίδα «The i Paper», κλήθηκε να σχολιάσει την οικονομική πολιτική της κυβέρνησης μετά τον προϋπολογισμό του Νοεμβρίου, ο οποίος επέβαλε πρόσθετους φόρους ύψους 26 δισεκατομμυρίων λιρών, συμπεριλαμβανομένου του παγώματος των ορίων στον φόρο εισοδήματος.
Η υπουργός οικονομικών υπεραμύνθηκε των επιλογών της, υποστηρίζοντας ότι οι δύσκολες αποφάσεις που ελήφθησαν παρείχαν στην κυβέρνηση την απαραίτητη κάλυψη για να αντιμετωπίσει προβλήματα σε έναν «απίστευτα ασταθή» κόσμο.
«Αυτό που έκανα στον προϋπολογισμό πριν από μερικές εβδομάδες ήταν να αυξήσω το δημοσιονομικό περιθώριο που διαθέτει η κυβέρνηση», δήλωσε χαρακτηριστικά. Όπως εξήγησε, η κίνηση αυτή σημαίνει ότι «όταν έρθουν στον δρόμο μας περαιτέρω αναταραχές και σοκ, θα είμαστε σε καλύτερη θέση να τα αντέξουμε, γεγονός που καθιστά τις περαιτέρω αλλαγές στη φορολογία λιγότερο αναγκαίες».
Παρ’ όλα αυτά, αρνήθηκε να δεσμευτεί ρητά για το μέλλον, σημειώνοντας πως «θα ήταν λάθος να αρχίσουμε να γράφουμε μελλοντικούς προϋπολογισμούς μόλις λίγες εβδομάδες μετά τον τελευταίο».
Πέρα από τα δημοσιονομικά, η Ριβς έθεσε ως βασική προτεραιότητα την ενίσχυση της ιδιοκατοίκησης, αναγνωρίζοντας ότι τα τελευταία 10 με 15 χρόνια έχει καταγραφεί πτώση στο ποσοστό των ιδιοκτητών ακινήτων.
Κλειδί για την επίτευξη αυτού του στόχου, σύμφωνα με την ίδια, είναι η διατήρηση των επιτοκίων σε χαμηλά επίπεδα, ώστε να διευκολυνθούν οι πολίτες. «Θέλω να κινηθούμε προς την αντίθετη κατεύθυνση και να βρούμε τρόπο ώστε περισσότεροι άνθρωποι να μπορούν να πάρουν στεγαστικό δάνειο γιατί ξέρω ότι αυτή είναι η φιλοδοξία για τόσο πολύ κόσμο», ανέφερε.
Στο πλαίσιο αυτό, η υπουργός εξέφρασε τη στήριξή της στις προτάσεις που εξετάζει η Αρχή Χρηματοοικονομικής Συμπεριφοράς (FCA) για πιο ευέλικτα στεγαστικά δάνεια. Οι προτάσεις αυτές θα μπορούσαν να επιτρέψουν στους δανειολήπτες να λαμβάνουν μεγαλύτερα ποσά, αλλά και να δανείζονται μεγαλύτερα πολλαπλάσια του ετήσιου εισοδήματός τους, διευκολύνοντας έτσι την αγορά κατοικίας.
