Ένα νέο ηχητικό έργο τέχνης εγκαινιάστηκε στον σταθμό του μετρό Waterloo από το πρόγραμμα Art on the Underground της Υπηρεσίας Μεταφορών του Λονδίνου (TfL).
Το έργο, που δημιουργήθηκε από την καλλιτέχνιδα Ain Bailey σε συνεργασία με τη φωνητική ερμηνεύτρια Elaine Mitchener, αποτελεί την τρίτη κατά σειρά ανάθεση για τον συγκεκριμένο σταθμό και αποτίει φόρο τιμής στη σημασία των πολιτιστικών χώρων της βρετανικής πρωτεύουσας.
Από το 2024, το πρόγραμμα Art on the Underground συνεργάζεται με το πρόγραμμα του δημάρχου του Λονδίνου για τους πολιτιστικούς και κοινοτικούς χώρους σε κίνδυνο, αναθέτοντας ετησίως ηχητικά έργα για τον κυλιόμενο διάδρομο που συνδέει τις γραμμές Jubilee και Northern στον σταθμό Waterloo.
Οι δημιουργίες αυτές αντλούν έμπνευση από το έργο του CCSaR, το οποίο έχει στηρίξει περισσότερους από 1.500 πολιτιστικούς και κοινοτικούς χώρους από τη βάση της κοινωνίας σε όλο το Λονδίνο.
Το νέο, πρωτότυπο έργο με τίτλο «Maybe It’s Because I’m A Londoner» έχει διάρκεια εξίμισι λεπτά και θα ακούγεται σε συνεχή επανάληψη στον κυλιόμενο διάδρομο έως την Παρασκευή, 10 Ιουλίου. Αποτελεί το πρώτο δημόσιο έργο τέχνης της Ain Bailey στο Ηνωμένο Βασίλειο – η οποία είναι συνθέτρια, καλλιτέχνιδα και DJ με έδρα το Λονδίνο – και συνιστά μια αυτοβιογραφική χαρτογράφηση της πόλης, μέσα από την οποία η δημιουργός αναδεικνύει την αξία των πολιτιστικών χώρων στη διαμόρφωση της προσωπικής ταυτότητας.
Στο επίκεντρο του έργου βρίσκεται ένα λιμπρέτο που μνημονεύει πάνω από 70 κλειστούς πλέον χώρους του Λονδίνου. Ανάμεσά τους βρίσκονται ιστορικά δισκοπωλεία, μπαρ της LGBTQIA+ κοινότητας, κοινοτικά κέντρα και άλλα ορόσημα που έπαιξαν σημαντικό ρόλο στη ζωή της Bailey επί πέντε δεκαετίες.
Χαρακτηριστικά παραδείγματα αποτελούν το θρυλικό νυχτερινό κέντρο των εφηβικών της χρόνων Bali Hai, ο Σύλλογος Γειτονιάς του Brixton (Brixton Neighbourhood Community Association) που ιδρύθηκε από την οικογένειά της το 1971, το δισκοπωλείο Groove Records στο Soho και το εμβληματικό λεσβιακό μπαρ Candy Bar.
Η Elaine Mitchener, ερμηνεύτρια πειραματικής φωνητικής τέχνης και κίνησης, ανέλαβε την ερμηνεία του λιμπρέτου δημιουργώντας μια πολυεπίπεδη φωνητική σύνθεση, εκφωνώντας τα ονόματα του κάθε χώρου.
Η αφήγηση διανθίζεται με στίχους από το ερωτικό τραγούδι του Hubert Gregg «Maybe It’s Because I’m A Londoner» από την εποχή των βομβαρδισμών του Blitz, το οποίο η Mitchener έχει διασκευάσει. Οι στίχοι του Gregg κοσμούν επίσης 16 διαφημιστικές πινακίδες κατά μήκος του κυλιόμενου διαδρόμου, προσδίδοντας στο ηχητικό έργο την αίσθηση του Λονδίνου ως μιας κοινής, βιωματικής εμπειρίας.
Μιλώντας για τη δημιουργία της, η Ain Bailey ανέφερε ότι το έργο αφορά τους κοινωνικούς και πολιτιστικούς χώρους που έχουν χαθεί από τη ζωή της κατά το πέρασμα των δεκαετιών, καλώντας το κοινό να σκεφτεί πώς τα μέρη αυτά φέρουν ένα συλλογικό νόημα.
«Μεταφράζοντας αυτά τα στοιχειωμένα ίχνη σε μια οπτική και ηχητική μορφή μέσα στον σταθμό Waterloo, ελπίζω ότι θα δημιουργηθεί ένας χώρος για δημόσια σύνδεση και μνήμη, όπου το κοινό θα μπορεί να νιώσει αυτό που έχει χαθεί και να αναλογιστεί πώς τα κοινά μας περιβάλλοντα διαμορφώνουν την κοινότητα και την ταυτότητα», σημείωσε χαρακτηριστικά.
