Λίγο περισσότερο από έναν χρόνο πριν, ο Κιρ Στάρμερ φάνταζε ασταμάτητος. Είχε καταφέρει να απομακρύνει μεγάλο μέρος της αριστερής πτέρυγας των Εργατικών, να επιβάλει τον απόλυτο έλεγχο σε πρόσωπα και πολιτικές, και να κυριαρχεί στις δημοσκοπήσεις, την ώρα που οι Συντηρητικοί κατέρρεαν κάνοντας το ένα λάθος μετά το άλλο και απογοητεύοντας όλο και περισσότερο τους πολίτες.
Ως αρχηγός της αντιπολίτευσης, αντιμετώπισε αρκετές δυσκολίες αλλά τις ξεπέρασε όλες με την εικόνα της σταθερότητας να αποτελεί μια ευπρόσδεκτη αλλαγή από το χάος που προκαλούσαν οι Τόρις.
Ένας χρόνος, όμως, είναι τεράστιο διάστημα στην πολιτική, ικανό να φέρει τα πάνω κάτω. Όπως και έκανε.
Το κοινοβουλευτικό Εργατικό Κόμμα βρίσκεται πλέον σε αναμμένα κάρβουνα. Οι βουλευτές βλέπουν την καταστροφή να πλησιάζει, με το κόμμα Reform UK να καταγράφει διψήφιο προβάδισμα στις δημοσκοπήσεις.
Starmer 2.0
Θυμάστε που πριν από περίπου 2 εβδομάδες, ο πρωθυπουργός ανακοίνωσε τη «δεύτερη φάση» της κυβέρνησής του, υποσχόμενος αποτελεσματικότητα μετά από 14 ταραγμένους μήνες στην εξουσία;
Μέχρι στιγμής, η φάση αυτή δεν πάει καθόλου καλά. Είχαμε την παραίτηση της Αντιπροέδρου της Κυβέρνησης, Άντζελα Ρέινερ – Υπουργού Στέγασης που κατέβαλε μειωμένους φόρους για ένα ακίνητο 800,000 λιρών που αγόρασε στο Χόουβ – και την απόλυση του πρέσβη στην Ουάσινγκτον, Πίτερ Μάντελσον, καθώς αποκαλύφθηκε ότι οι σχέσεις του με τον καταδικασμένο δισεκατομμυριούχο παιδόφιλο Τζέφρι Έπσταϊν ήταν ακόμη πιο στενές από ό,τι πιστευόταν.
Φυσικά κάθε ηγέτης έχει καλές και κακές περιόδους. Ωστόσο, ο τεράστιος όγκος των προβλημάτων που αντιμετωπίζει ο Στάρμερ αρχίζει να ανησυχεί σοβαρά τους βουλευτές των Εργατικών, με τον κίνδυνο το κόμμα να διασπαστεί τους επόμενους μήνες, όπως εκτιμούν πολλοί αναλυτές.
Εσωκομματικές έριδες και η μάχη της διαδοχής
Στα παρασκήνια, οι βουλευτές συζητούν ανοιχτά για το πόσος χρόνος απομένει στον πρωθυπουργό. Προς το παρόν, αυτές οι συζητήσεις αποτελούν περισσότερο εκτόνωση της έντασης παρά πραγματική απειλή, κυρίως επειδή οι Εργατικοί, σε αντίθεση με τους Συντηρητικούς, δεν διαθέτουν έναν απλό μηχανισμό για την απομάκρυνση του ηγέτη τους. Σημαντικό για τον Στάρμερ αποτελεί το ότι κανένας υπουργός δεν έχει παραιτηθεί πρόσφατα σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την ηγεσία ή τις πολιτικές επιλογές του.
Ωστόσο, η έντονη συζήτηση για την κατεύθυνση της κυβέρνησης δεν πρόκειται να κοπάσει, ειδικά καθώς η αποχώρηση της Ρέινερ πυροδότησε εκλογές για τη θέση του αναπληρωτή ηγέτη, οι οποίες θα διαρκέσουν μέχρι το τέλος του Οκτωβρίου, απειλώντας να πληγώσουν περαιτέρω το κόμμα.
Η Ντάουνινγκ Στριτ αισθάνεται μια ανακούφιση που κανένας σημαντικός επικριτής του Στάρμερ δεν κατάφερε να μπει στην κούρσα, απόδειξη ότι η επιρροή του Τζέρεμι Κόρμπιν έχει σχεδόν εξαλειφθεί από τα έδρανα των Εργατικών.
Παρόλα αυτά, η αναμέτρηση μεταξύ της Μπρίτζετ Φίλιπσον και της Λούσι Πάουελ –μιας πιστής υπουργού εναντίον μιας δυσαρεστημένης πρώην υπουργού που αποπέμφθηκε την περασμένη εβδομάδα– αναπόφευκτα θα θεωρηθεί ως ένα δημοψήφισμα για τον ίδιο τον πρωθυπουργό. Εάν επικρατήσει η Φίλιπσον, μια ψύχραιμη πολιτικός που βρίσκεται εδώ και καιρό στο επίκεντρο του σχεδίου Στάρμερ, τότε ο πρωθυπουργός μπορεί να ισχυριστεί ότι έχει τη λαϊκή εντολή από βουλευτές και μέλη του κόμματος για να προσπαθήσει να διασώσει το εγχείρημά του. Εάν νικήσει η Πάουελ –που υποστηρίζεται από την αριστερή πτέρυγα του κόμματος και από σημαίνουσες φυσιογνωμίες των Εργατικών, όπως ο Άντι Μπέρναμ– θα δεχτεί νέες πιέσεις για αλλαγή πορείας.
Πολυμέτωπος αγώνας
Στην καρδιά των προβλημάτων του Στάρμερ βρίσκεται το γεγονός ότι αυτός ο μεθοδικός, βήμα προς βήμα, γραφειοκράτης δεν έχει την πολυτέλεια του χρόνου. Αισθάνεται την καυτή ανάσα του Reform UK, γεγονός που κάνει τον Νάιτζελ Φάρατζ να προκηρύσσει σχεδόν ήδη τη νίκη του στις επόμενες γενικές εκλογές.
Η στάσιμη οικονομία, με τον υψηλό πληθωρισμό και τα επιτόκια, έχει απογοητεύσει τους ψηφοφόρους, όπως και η αποτυχία της κυβέρνησης μέχρι στιγμής να περιορίσει την παράνομη μετανάστευση. Κάθε μήνας που περνά χωρίς λύση σε αυτά τα προβλήματα είναι ένας ακόμη μήνας που οι ψηφοφόροι θα απομακρύνονται από τους Εργατικούς και θα οδηγούνται στην αγκαλιά του Reform.
«Πριν από τις εκλογές, φαινόταν ότι ο Κιρ είχε πάντα απίστευτη τύχη», λέει ένα μέλος των Εργατικών όπως γράφει η εφημετίδα «The i Paper». «Από τότε, συμβαίνει το αντίθετο. Ίσως έσπασε έναν καθρέφτη – ή κάποιος στην Ντάουνινγκ Στριτ έσπασε μια ολόκληρη αίθουσα με καθρέφτες».
«Ο χρόνος τελειώνει»
Αυτός είναι ο κεντρικός τίτλος στο πρωτοσέλιδο της εφημερίδας Guardian, το Σάββατο 13 Σεπτεμβρίου, γεγονός που αποτυπώνει τις πιέσεις που δέχεται ο Κιρ Στάρμερ για να διορθώσει την παραπαίουσα πρωθυπουργία του.
Η Telegraph σημειώνει από την πλευρά της: «Ο Burnham (δήμαρχος Μάντσεστερ) προετοιμάζει το έδαφος για την υποψηφιότητά του για την ηγεσία του Εργατικού Κόμματος καθώς αυξάνονται οι εικασίες για το μέλλον του πρωθυπουργού».
Τι επιφυλάσσει το μέλλον για την κυβέρνηση και κυρίως για τους πολίτες; Θα καταφέρει ο Στάρμερ και η ομάδα του να φέρουν αποτελέσματα στα ζητήματα που απασχολούν τους πολίτες; Εδώ θα είμαστε, να παρακολουθούμε και να καταγράφουμε τις εξελίξεις.
